IKEA, Bricomarché… thuis | IKEA, Bricomarché… home

Het was al donker toen we landden op de luchthaven van Lissabon, maar niet koud. We, dat zijn Kim en ik. Kim beloofde mij te komen helpen met schilderen en het in mekaar zetten van IKEA-meubeltjes. Na een gezellig druk diner in Antigo Primeiro de Maio en een nachtje in mijn favoriete hostel, gingen we op zondag de huurwagen ophalen. Europcar had het laten afweten, dus werd het Sixt, met afhaalpunt in het expodorp. Niet ver van de IKEA van Loures en dus waren we nog voor de middag ter plaatse, met de gehuurde Hyundai van. Ik had op voorhand een lijst afgedrukt met wat ik nodig had en waar we dat konden vinden, dus gingen we langs de kassa binnen bij IKEA en even later met twee volle karren weer naar buiten.

Daarna volgde een rondje door de winkel voor de kleinere spullen en dan nog ‘ns langs het afhaalpunt voor een zetel, voetbank en een grote hoekkast. Omdat we met een bestelwagen reden, moesten we blijkbaar een officieel factuur hebben van alles wat we kochten, voor het geval de politie ons zou tegenhouden. Het had wat voeten in de aarde – ik wist de postcode van Odemira niet vanbuiten – maar uiteindelijk konden we met het factuur, een rekening van anderhalve meter en een bijna volle auto op weg.

We reden niet rechtstreeks naar Odemira, maar wel naar Santo André, waar we bij de BricoMarché een luchtontvochtiger, een radiatortje en een trapladder (hoge plafonds!) kochten. Nog even langs de InterMarché voor een waterkoker, koffie en bier en toen ging het echt naar Odemira. Het was net donker toen we aankwamen. Er was stromend water, er was elektriciteit en het huis was lang niet zo muf als ik had gevreesd! Tegen de tijd dat we alles hadden uitgeladen en gaan eten waren, was het huis verlucht, de matras een beetje in de juiste vorm getrokken en konden we moe ons geïmproviseerde bed in.

It was dark already by the time we landed on Lisbon’s airport, but not cold. We, that means my friend Kim and I. Kim promised to help me painting and putting IKEA furniture together. After a cozy dinner at Antigo Primeiro de Maio in Lisbon and a night in my favorite hostel, we went to pick up the rental van on Sunday morning. Europcar let me down, so I headed to Sext, where we could collect the vanin the expo village. Not far from the IKEA in Loures, so we were there before noon, rented Hyundai van included. I had printed a list with everything I needed and where I could find it, so we slipped inside through the exit and loaded two carts, paid, and started loading the van.

Next we made a tour through the store for the smaller stuff and at the pick up point I collected the sofa chair, leg rest and big cupboard. Because we were driving a van I needed an invoice of everything, in case the police would stop us. It took a while – I didn’t know Odemira’s postal code, neither did they – but in the end we could leave with the invoice, a 1,5 meter long bill and an almost full car.

We didn’t drive straight to Odemira, but headed for Vila Nova de Santo André. At BricoMarché we bought a dehumidifier, a little oil radiator and a step ladder (high ceilings!). Then to Intermarché for a water cooker, coffee and beer and then we really headed for Odemira. It had just gotten dark when we arrived. There was running water, electricity and the house was not nearly as damp as I had feared. By the time we unloaded everything and went for dinner, the house got aired, the mattress had take an almost normal shape and we could head to our improvised bed.