Elektriciteit… of niet? | Electricity… or not?

Zoals eerder verteld had ik (of beter gezegd: de makelaar) tijdens mijn meest recente Portugal-trip al voor een elektriciteitsaansluiting gezorgd. De meter bevindt zich langs de straat, dus het zou geen probleem zijn voor de installateur dat er niemand thuis was. Zou, want vorige week kreeg ik een mailtje van mijn makelaar: de installateur was ter plaatse geweest en moest toch voor een of ander binnen zijn. Mislukt, dus.

Maar gelukkig zijn er Sarah en Phil van Quintal Yurts die de sleutel van Casa Mira netjes bewaren. Na wat heen-en-weer mailen organiseerde de makealaar een nieuwe afspraak met de elektriciteitsmaatschappij. Vrijdag tussen 8 en 10 zullen ze opnieuw langskomen voor de aansluiting. Ze bellen hem op wanneer ze onderweg zijn. Want aangezien Sarah en Phil nog voor vrijdag de sleutel bij hem gaan afleveren, kan hij netjes de deur open doen. En met een beetje geluk heb ik bij mijn volgende bezoek dus elektriciteit!

Earlier I mentioned that on my last trip to Portugal I (well, actually it was the estate agent) ordered the connection of electricity in Casa Mira. Everything seemed to be right next to the street, so it shouldn’t be a problem for the company to fix the connection when I wasn’t there. I say “shouldn’t”, because last week I got an e-mail from the estate agent: EDP had been there but they couldn’t complete the installation because they had to be inside for I don’t know what. Fail.

But luckily there’s Sarah en Phil of Quintal Yurts, the key keepers for Casa Mira. After some e-mailing the estate agent managed to schedule a new appointment with the electricitiy company: Friday, between 8 and 10 pm they’ll be there to fix the installation. They’ll give him a ring when they’re on their way. And because Sarah en Phil drop of the key at Newdo before Friday, he’ll have acces to my house. That means that if all goes well I’ll have elektricity on my next visit!

Kerstvakantie | Christmas Holidays

Ja, ik ben er vroeg bij, maar toen ik voor mijn ogen de tarieven van Tap Airlines met 50 euro zag verhogen, wilde ik geen risico’s lopen. Vlucht geboekt dus, met Transavia: vertrekken op kerstdag, weer thuis op nieuwjaarsdag. Waarschijnlijk blijf ik met Kerst in Lissabon – de hostel zal wel een etentje organiseren, veronderstel ik – en met oudejaarsavond hetzelfde. Vorig jaar was ik ook in Lissabon met oudejaar, en het eten was bijzonder lekker en het vuurwerk was mooi . Een aanrader dus.

Ik ontdekte ook dat ik op de luchthaven van Eindhoven voor 4 euro per dag kan parkeren, als ik dat op voorhand online boek en betaal. De kans is groot dat ik hiervoor ga kiezen, in plaats van voor het gedoe met de trein en dan de luchthavenbus die maar een paar verbindingen per dag heeft, die natuurlijk nooit goed passen. Eigenlijk bedenk ik mij dat ik voor de oktober-trip misschien ook beter met de auto rijd? Als ik half-half doe met Kim is dat zeker goedkoper dan de bus!

Yes I know, I’m early, but when I saw the prices of flights with Tap Airlines rise with 50 euros, I decided not to take any risk. So I booked my Transavia flight: leaving on Christmas day, back home on New Year’s day. I’ll probably spend Christmas in Lisbon – I assume the hostel throws together a dinner party – and the same goes for New Year’s Eve. Last year I also spend New Year’s in Lisabon: the food was great (picture) and the fireworks were pretty . 

I also discovered that you can park your car at Eindhoven Airport for only 4 euros a day, if you book online and pay in advance. I might very well choose this options and forego on the hassle with trains and airport busses. The current airport bus only drives a few times a day, and the connection never fits. Actually, thinking of it, I might do the same for the October trip. If I share the costs with Kim it’ll surely be cheaper than the bus!

Plannen maken | Making plans

Het eerstvolgende tripje is gepland! Tijdens de herfstvakantie – ik plan enkele avondopleidingen en wil niet te veel lessen missen – gaat het richting Odemira! Omdat een extra paar handen handig is bij het in elkaar zetten van Ikea-meubels, en ook wel omdat hij nog vrije dagen heeft en nieuwsgierig is, gaat Kim mij vergezellen op dit tripje.

De vlucht is geboekt, nu ben ik de rest aan het regelen. We komen aan op zaterdagavond en blijven dan lekker eten en overnachten in mijn favoriet hostel in Lissabon om zondagochtend de huurauto te gaan oppikken en naar Ikea te rijden. Wat onderzoek op internet leerde mij al dat je op de luchthaven niet zo veel bestelwagens kan huren, en ik dus beter naar de verhuurpost in het centrum ga. Die is makkelijk bereikbaar met de metro en ligt op minder dan 10 kilometer van de Ikea van Alfragide. Dicht bij de Ponte 25 de Abril ook,  waar we de Tejo kunnen oversteken en richting Odemira rijden dus. Alleen houd ik niet van die brug. Mooi om naar te kijken, maar ik vind ze niet aangenaam om over te rijden, al helemaal niet met een bestelwagen (die ik niet ken). Misschien dan toch maar de toeristenroute door Belém en de oversteek maken over Ponte Vasco da Gama? Ik ben er nog niet uit.

Verf kunnen we kopen in Boavista dos Pinheiros, deelgemeente van Odemira. En misschien verkopen ze daar ook wel trapladders? Natuurlijk kan ik onderweg ook stoppen in Santo André, want bij de Bricomarché verkopen ze het in elk geval wel.

The next trip is booked! During autumn holidays – I’ll be attending a few evening courses and I don’t want to skip too many lessons – I’m going back to Odemira! Because a couple of extra hands is always useful when putting together Ikea-furniture, and also because he has some days off coming up and is curious, Kim will accompany me on my trip.

The flight is booked, I’m currently making the other arrangements. We’ll arrive on saturday night and stay in Lisbon for diner and sleep in my favorite hostel in Lisbon. Sunday morning we’ll pick up the rental van and drive to Ikea. Some internet research showed there aren’t too many vans available at the airport, and much more downtown. The rental place is easy to reach by metro and is less than 10 km from the Ikea in Alfragide. It’s also close to the Ponte de 25 de Abril, where we can cross the Tejo river and drive towards Odemira. Unfortunately, I don’t like that bridge. It’s pretty to look at, but I don’t like driving on it (in a rental van I don’t feel comfortable in). Maybe take the scenic route through Belém and cross at Ponte Vasco da Gama? We’ll see…

Paint can be purchased closeby in Boavista dos Pinheiros, next to Odemira. And maybe they also sell stepladders? Of course I can always have an extra stop on the way, in Santo André, where the Bricomarché sells them for sure. 

Weer thuis | Home again

Vliegtuig op en enkele uren later weer in België, zo gaat dat . Twee fijne dingen wel in de brievenbus in Casa Herentals. Er was een mooi kaartje van mijn ouders om mij te feliciteren met het nieuwe huis – joepie! Verder was er ook  een brief van de Portugese belastingdienst met mijn wachtwoord voor internettoegang. En het werkte van bij de eerste poging: top!

Boarding a plane and setting foot in Belgium a few hours later, that’s the way it goes. At home I found – next to the inevitable bills and invoices – two very nice things in my mailbox. First there was a card from my parents to congratulate me on buying the house – yay. Secondly, there was a letter from the Portuguese tax service containing my password for internet acces. And it works!

PS: Het is nu ook officieel verkocht op de website van de makelaar! – It’s now officialy ‘sold’ at the estate agent’s website!

De uitvinding van het warme water | The invention of the hot water

Maandagochtend was ik al vroeg in Casa Mira. Vandaag zou de fles gas geleverd worden en aangesloten. Dat kon vanaf 9u, dus stond ik – erg Noord-Europees, ik geef het toe – al om half9 in het huis. Ik heb geen deurbel, dus alle ramen open en goed luisteren. Intussen kon ik genieten van de ochtendzon op mijn terras, ik denk dat ik hier nog vaak ga ontbijten! De huisvrouw in mij kwam trouwens even naar boven en ik heb het terras geveegd. De tegels zien er veel leuker uit nu ze proper zijn.

De gas-man was er om kwart voor 10, verving de rubber tube door een nieuwe, zette er een gloednieuwe aansluiting op en leerde mij hoe ik af- en aan moet koppelen. Dan kwam hij binnen, bij de boiler, alle kraantjes en aansluitingen controleren. Boiler nog bruikbaar, wist hij, maar ik had graag een verbinding met de schouw voor een veilige afvoer, dus reed hij weer naar de winkel voor zo een buis, en ook voor een kleinere, witte rubber tube. Hij zag namelijk dat de keuken wit was en hij had voor buiten een zwarte gebruikt, dus dat zou niet passen. Heel bedachtzaam vond ik dat. De oude witte tube werd al snel door de nieuwe vervangen, maar de afvoerbuis ging minder vlot, omdat er geen paneeltje was voorzien bovenaan de boiler. Hij weer naar de winkel. Een passend onderdeel had hij niet – wegens oude boiler – maar ik kreeg gratis een vervangstuk van een andere. Dat paste weliswaar niet perfect, maar het werkt even goed, verzekerde de man mij. Hij leerde mij ook de boiler aan te zetten en ik heb zowaar warm water! Veel ook, trouwens. Hoe dat kan zonder aansluiting op de waterleiding, het is mij een raadsel, maar er bleef maar water uit die kraan komen.

Betalen deed ik in de winkel (nog geen 70 euro, dat is inclusief 15 euro borg voor de fles en het gebruikte installatiemateriaal. De werkuren en de ritjes over-en-weer worden blijkbaar niet gerekend.) Nu goed, de gasaansluiting werkt dus, maar ik moest naar huis dus ik heb alles netjes afgekoppeld, zoals de installateur mij had gezegd te doen bij langere afwezigheid. Dan had ik enkel nog een namiddagje strand (Zambujeira deze keer) te gaan en… weer naar huis.

Monday morning I arrived in Casa Mira rather early. Today they would deliver and connect the gas bottle. The delivery was announced for anything from 9am on. I was – admittedly, very Northern-European style – in the house at 8:30am. I don’t have a doorbell, so I opened all the windows and listened. Meanwhile I could enjoy the morning sun from my rooftop terrace: I’m sure I’ll have many nice breakfasts here. The domestic goddess in me showed briefly and I sweeped the terrace as well. The tiles look very neat now that they’re clean.

The gas guy was there at 9:45am. He put on a new rubber tube, a brand new installation piece and he taught me how to connect and disconnect. Then he came in to check the boiler, taps and connections. The boiler can still be used, even if it’s old, but I wanted to have a connection with the chimney, for safety reasons, so the guy drove back to the shop to get a pipe. He also got a whit rubber tube. He noticed the kitchen was white, so he didn’t want to use the black tubing he used outdoors. Very considerate, I think. He quickly swapped the older tube for the new, white one, but the chimney piece was more difficult. Apparently there was no top panel on the boiler to connect this. The poor man had to drive back to the shop and came back with a replacement piece from another boiler. It doesn’t fit perfectly but it works just as well, he assured me. He also taught me how to switch the boiler on and off and I have hot water! Loads of hot water, which I keep on finding very remarkable for a hose without mains water connection. 

The paying was done in the shop (less than 70 euros, that is 15 euros deposit for the bottle included, plus the material used. The working hours and the several drives shop-house and back were not on the bill). The gas connection worked, but I had to return home so I disconnected everything as I was shown. The only thing left for me was an afternoon at the beach (Zambujeira this time) and then… back to Belgium!.

Feest! | Party!

Zaterdagvoormiddag ging ik naar Casa Mira om op te meten. Ik heb van elke ruimte foto’s genomen en zo goed en zo kwaad als één persoon dat kan met een rolmeter de afmetingen van alle kamers opgeschreven. Dat moet mij helpen om thuis, in België, al te beginnen denken over de inrichting. Veel is er nog niet te zien, dus veel kan ik ook niet tonen, maar het is al zeker dat het oranje en het rood met beige bollen moeten verdwijnen.

Wegens geen water kon ik nog niet poetsen, maar poetsmateriaal kopen ging al wel! Ik moest echt wel iets kopen voor mijn nieuwe huisje, vond ik, en dus deed ik maar een nuttige aankoop. Niet kunnen poetsen had trouwens wel het voordeel dat ik zonder schuldgevoel naar het strand kon op zaterdagnamiddag. Volgens de makelaar is het strand van Almograve het dichtstbijzijnde vanuit Odemira (hoewel ik denk dat Zambujeira do Mar niet veel verder is), dus ging ik daar naartoe. Almograve is meteen ook mijn favoriete strand in de Concelho Odemira! Vrij smal en lang, relatief wilde zee, wat rotsen en een stroompje met bronwater waarmee door middel van een plastic buis een douche is gemaakt: afspoelen onder fris bronwater na een warme strandnamiddag: za-lig!

Zaterdagavond werd de aankoop van het huis dan officieel gevierd. Ik had met het fantastische koppel Phil en Sarah van Quintal Yurts afgesproken in restaurant A Fonte Férrea in Odemira: heel mooi gelegen in een parkje en de bediening spreekt vloeiend Engels. Portugees leren ga ik daar dus niet doen, lekker eten zeker wel!

Saturday morning I went to Casa Mira to take it’s measurements. I took pictures of every room, in different angles. I also tried to get the measurements of all the rooms – not very easy being by myself, but I managed more or less. That has to help me to start thinking about decoration when I’m back in Belgium. There’s not much to see, yet, so I can’t show you a lot. But let me tell you I’m sure the orange and red with off white balls will go. 

Because I didn’t have any water connected yet, I couldn’t clean, but I could by many things needed for cleaning. I felt I had to buy at least some things for my little house and this was a good compromise. The fact that I couldn’t clean gave me time to go to the beach on Saturday afternoon. According to the estate agent Almograve is the nearest beach (I still think Zambujeira do Mar ain’t that much further away), so I went there. And I ahve a new favorite beach in the concelho of Odemira! It’s rather narrow, but long, wild sea, some rocks and a little stream-turned-shower: rinsing the sand off under a stream of fresh springwater after a hot afternoon on the beach: too good!

Saturday evening it was time to officially celebrate the fact that Casa Mira now is mine. I met up with the lovely Sarah and Phil from Quintal Yurts in restaurant A Fonte Férrea: a very nice location in a park, the waiter is fluent in English. I won’t learn any Portuguese over here, but I’ll surely eat very well!

Ging het een beetje te goed? | Did it go too well?

Toen de overeenkomst over de verkoop werd bereikt, plande makelaar André meteen een afspraak bij de notaris in voor de ‘Escritura’. Maandag 5 augustus om 11u zou alles plaatsvinden. Naarstig boekte ik een vlucht (voor het eerst op Faro want low cost was de enige manier om dit tripje betaalbaar te houden), een kleine huurauto en een bed in een hostel in Almograve. Ik zou de avond voor de Escritura heel laat landen in Faro en de woensdagochtend daarop terug vertrekken. Een korte heen-en-weer-trip dus.

En toen mailde André van het vastgoedkantoor: de verkoper – die een hypotheek op het huis had – kreeg alles met de bank niet meer op zo’n korte tijd geregeld en we moeten de Escritura uitstellen. Niet alleen de Escritura werd uitgesteld, ik moest ook mijn vlucht en huurauto omboeken. De overnachtingen moest ik zelfs annuleren, want in Almograve waren enkel nog bedden in een jongenskamer vrij tijdens mijn nieuwe verblijf. Dus zal ik nu in Vila Nova de Milfontes logeren van 7 augustus heel laat tot maandag 12 augustus. Maandagavond rijd ik naar Faro, breng ik mijn auto binnen, spendeer ik een korte nacht in een hostel vlak bij het station daar en stijg ik om 6u30 ’s morgens al op voor de terugvlucht naar België. Toch ook een voordeel: ik heb nu het vooruitzicht op een zalig zonnig weekend niksen in mijn geliefde Portugal!

When we got an agreement about the sale of the house estate agent André immediately planned the meeting with the notary to make the ‘Escritura’. Monday 5th of August would be the day. I booked my flight (first time flying to Faro, because I have to travel low cost in summer, otherwise it gets too expensive), a little rental car and a bed in a youth hostel in Almograve. I would land very late on the night before the Escritura and leave the next Wednesday, early morning. A very short break, nothing more.

And then André sent me an e-mail: the seller – who had a mortgage on the house – couldn’t make all the arrangements with the bank on time, so we’d have to postpone the Escritura. Not only the Escritura mind you, also the flight and the rental car had to be rescheduled. I even had to cancel the hostel because there was only availability in male dorms on the new dates. This means I will stay in a hostel in Vila Nova de Milfontes from August 7th until Monday August 12th. Then I’ll leave for Faro, drop off the rental car, spend a short night in a local hostel close to the trainstation and catch a very early morning flight (6h30!) to Belgium. The entire situation does have one advantage: I can look forward to a lovely sunny weekend, spent doing nothing, in my beloved Portugal.

Reservado!

Daar was ik dan: thuis, in België, en het gekozen huis in Portugal. ‘k Was zeer blij toen er op de website van de makelaar ‘Reservado’ verscheen. Het is gereserveerd! Voor mij!

There I was: at home, in Belgium, with the house of my choice in Portugal. I was very happy when the real estate website showed the word ‘Reservado’ on the picture. It’s reserved! For me!