Reservado!

Daar was ik dan: thuis, in België, en het gekozen huis in Portugal. ‘k Was zeer blij toen er op de website van de makelaar ‘Reservado’ verscheen. Het is gereserveerd! Voor mij!

There I was: at home, in Belgium, with the house of my choice in Portugal. I was very happy when the real estate website showed the word ‘Reservado’ on the picture. It’s reserved! For me!

Een tweede kijk op Odemira | Giving Odemira a closer look

Tussen mijn twee bezoeken aan het huis in Odemira door, besloot ik nog ‘ns een keertje extra naar het stadje te rijden. Rustig, in mijn eentje, om wat rond te kijken en de sfeer op te snuiven. Het ziet er heel erg leuk uit. Hierbij enkele sfeerbeelden.

In between my two visits to the house in Odemira, I decided to visit the town again. Just me, on my own, taking my time to look around and soak up the atmosphere. Odemira looks really nice. Here are some pictures to give you an idea.

Kijken en kiezen | Taking a look and making a decision

Eind juni, begin juli 2013. Deze keer is het ‘voor echt’. Meerdere bezoeken staan op het programma. Het huisje in Colos waar ik ook in januari naar ging kijken (nog altijd niet verkocht), een ander huis in Colos met kleine tuin, een rijhuis in Ourique met dakterras, een vrijstaande woning aan een niet-verharde weg in Cercal do Alentejo, een huis met groot bijgebouw en een klein zwembad in São Martinho das Amoreiras en een rijhuis met dakterras in het centrum van Odemira. Om een lang verhaal kort te maken: dat laatste huis is nu Casa Mira.

Het zag er zo (zie onderaan) uit op de website van de vastgoedmakelaar, en in het echt zag het er hetzelfde uit. Het ligt aan de rand van het historisch centrum van het historisch stadje met uitzicht op de lager gelegen delen en de heuvels aan de andere kant van de rivier. Er zijn een woonkamer, keuken en koertje op het gelijkvloers, slaapkamer en badkamer op de eerste verdieping en een kleine slaapkamer en dakterras bovenaan. De foto’s komen rechtstreeks van de website van de makelaar.

Na een tweede bezoek bracht ik een bod uit. Bewust laag, te laag zo bleek, want het werd afgewezen. Na veel e-mails en overleg over en weer kwamen we uiteindelijk tot een overeenkomst: enkele uren voor ik het vliegtuig naar België opstapte. Ergo: geen ‘promessa’ getekend waarin de verkoper belooft de binnenkant nog te schilderen, geen voorschot betaald waarmee ik beloof dat ik het zeker wil kopen, enkel mekaars erewoord. Spannend!

End of June, beginning of July 2013. This time it’s ‘for real’. I had planned several visits. The village house in Colos that I already visited in January (still for sale), another house in Colos with a small garden, a townhouse in Ourique with a rooftop terrace, a house in the countryside in Cercal do Alentejo, a small pool and poolhouse in São Martinho das Amoreiras and a townhouse with a rooftop terrace in the centre of Odemira. Cutting a long story short: the latter is now Casa Mira. 

It looked like this on the real estate website, and it looked the same in real life. It’s just out of the historical centre of Odemira, overlooking the lower part of the little town and the hills on the other side of the river. There’s a living room, kitchen and little patio on the ground floor, bedroom and bathroom on the first floor and a smaller bedroom and a rooftop terrace at the highest level. The pictures are straight off the real estate website.

After a second visit I put in an offer. A low offer, too low it appeared, because they didn’t accept it. After many e-mails back and forth we finally reached an agreement: mere hours before I was boarding the plane to Belgium. Ergo: no ‘promessa’ signed in which the seller promises to paint the inside of the house, no downpayment made with which I commit to buying the property, only each others word of honor. Exciting!

Nog een tripje naar Portugal. En dan nog een | Another trip to Portugal. And another one

Mei 2013: het is weer trektochttijd. Deze keer precies in de regio waar ik op zoek ben dus (hoewel die zich ook een beetje verder naar het zuiden uitstrekt). Bevestiging heb ik niet nodig, ik weet al dat dit dé plek wordt. Maar het is fijn om dat gevoel opnieuw te ervaren. Niet in het minst omdat ook mijn volgende tripje al gepland staat. Eind juni, begin juli 2013: huizenjacht!

May 2013: time for a holiday. In exactly the area I’m looking at for my dream home (even if that area is a bit larger and extends itself some more to the south). I don’t need confirmation, I know this is the place to be. But the feeling is good, as ever. If I would have needed reassurance, I would have gotten it. It makes me looking forward to my next trip even more. End of June, beginning of July: house hunting!

Januari 2013: eerste bezichtigingen | January 2013: the first visits

Begin januari 2013 had ik de kans enkele weken in Portugal te spenderen. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om mijn eerste bezichtigingen te doen. Een privé-verkoop (alles in het Portugees! Gelukkig volg ik sinds september 2012 Portugese avondles, zodat ik mij toch een beetje kan behelpen) en drie verkopen via een makelaarskantoor. Eén van de vier huizen sprak mij meteen aan: een gerenoveerde oude woning in het kleine dorpje Colos. Maar een bod deed ik niet, daarvoor was het nog te vroeg.

At the beginning of January 2013 I got the opportunity to spend a few weeks in Portugal.  I took the opportunity to do a few visits. One was a private sale (all in Portuguese! Luckily I’m taking Portuguese evening lessons since a few months, so I can speak the language at least a little bit), three were with an agency. One house grabbed my attention: a recently renovated old village house in the quaint village of Colos. I didn’t put in an offer, it was too early still.

De zoektocht kan beginnen | The kick off of the house hunt

Sprookjes kunnen niet blijven duren. Eind 2011 keerde ik naar België terug om weer mijn gewone job uit te voeren. Maar ik was vastberadener dan ooit: ik zou terugkeren naar Portugal, liefst zo snel mogelijk! De volgende gelegenheid was in mei 2012: een road trip door Alentejo samen met Kathleen. Mijn eerdere vermoedens werden bevestigd: dit is het, hier wil ik zijn.

Eens thuis ging de huizenzoektocht op internet in een hogere versnelling. Wekelijks, soms dagelijks, controleerde ik de algemene vastgoedsites en die van enkele makelaars in mijn voorkeursregio. Ik zette voor mezelf op een rijtje wat ik wel (klein, makkelijk in onderhoud, laag budget, een beetje buitenruimte) en niet (renovatiewerken, afgelegen, veel grond) wilde, en maakte stilaan lijstjes op met voorkeurshuizen. Die huizen volgde ik op, om te ontdekken dat huizen in deze streek erg traag verkopen en dat de al niet te hoge prijs vaak nog moet zakken omdat de verkopers hun huis niet verkocht krijgen. Extra advies kreeg ik van Jules en Wil, het toffe Nederlandse koppel dat in Melides woont.

All fairytales come to an and. At the end of 2011 I returned to Belgium and picked up my job. But I was more confident than ever: I would  return to Portugal, preferably as quickly as possible. This happened in May 2012: a road trip in Alentejo with my friend Kathleen. This trip confirmed my initial thoughts: this is where I want to be, this is it.

Once back at home the search for properties on the net got kicked into higher gear. Once a week, and sometimes even more often, I checked the real estate website. I made a list of what I did (small, easy to maintain, low budget, some outside space) and didn’t (a renovation project, remote, big plot of land) wanted and started compiling lists of my preferred properties. I kept track of these houses, only to realize property sales where slow and rather often the price had to drop because the property just wouldn’t sell. Jules and Wil, a nice Dutch couple living in Melides, gave me some extra advice about  buying in Portugal.

Hoe het allemaal begon | How it all began

Het begon in 2011. Eind april 2011 om precies te zijn. Ik werkte voor Raides Vicentinos, een organisatie die ruitervakanties in de Alentejo in Portugal begeleidt. Ik had enkele vrije momenten tussen twee trektochten door. Verblijven deed ik in Figueira e Barros (Avis) en van daaruit trok ik er met de auto op uit. Het moet ergens tussen Figueira e Barros en Évora (oh oh Évora) geweest zijn dat ik hopeloos verliefd werd op Portugal. De zon, de velden, de ruimte, de kleine koertjes overschaduwd door takken zwaar van citrusvruchten, de vriendelijke mensen, de oudere mannen met weelderige haardos, het rustige tempo… Ik kan niet zeggen waarop exact, maar ik werd verliefd. Halsoverkop. En hard.

In deze regio zijn de woningprijzen zeer laag en in eerste instantie dacht ik hier naar een vakantiehuisje op zoek te gaan. Maar de winters zijn hier relatief koud en vochtig terwijl de zomers verschroeiend heet zijn. Een vakantiehuis is leuk, maar niet als het tijdens je hele verlofweek 45 graden is en je overdag je huis niet kunt uitkomen. Dus verlegde ik mijn zoekgebied. Alentejo zou het worden, dat stond vast, maar dan dichter bij de kust. En zo kwam ik terecht in Odemira.

It all started in 2011. April 2011 to be exact. I was working for Raides Vicentinos, a company that specializes in horse riding holidays in the Portuguese Alentejo. I had a few days off in between two trails. I stayed in Figueira e Barros (Avis) and went to discover the area by car. It must have been somewhere between Figueira e Barros and Évora (oh oh Évora) that I fell in love with Portugal. The sun; the fields; the wide open spaces; the patios, in the shade of lemon and orange trees, branches heavy with the weight of the fruit they carried; the friendly people; older men with a full head of hair; the slower pace of living… I can’t tell with what I fell in love exactly, but falling in love I did. Head over heels. Madly in love.

In this area property prices are reasonably low so this was my starting point to look for a holiday home. But then reason kicked in: winters are rather cool and humid and summer can be unbearably hot, this close to the Spanish border. And what use has a holiday home if I can’t leave it during the day because outside it’s 45 degrees celsius? Not much, so I went to look in a different area. There was no doubt Alentejo would be the place, that’s why I started to look for a property in coastal Alentejo. And that’s how I ended up in Odemira.